Drukuj

Oddaj głos na Budkowiczanke

. Opublikowano w Promowane

Zapraszamy oddawania głosów na Budkowiczankę, która jako jedyna rzeka z województwa Opolskiego została zakwalifikowana do finału ogólnopolskiego konkursu Rzeka Roku 2013.

Głosy oddawać możemy na stronie http://rzekaroku.baobab.nazwa.pl

Budkowiczanka jedna z najczystszych rzek Opolszczyzny, niezwykle malownicza, przepływająca przez mozaikę łąk, pól oraz lasów Stobrawskiego Parku Krajobrazowego od wieków scala tutejszą ludność oraz nadaje okolicy wyjątkową wartość.

 

Dolina Budkowiczanki od początków osadnictwa była w centrum zainteresowania człowieka. Wzdłuż niej powstawały osady, a żyźniejsze tereny wykorzystywane były do celów rolniczych. Świadczą o tym średniowieczne grodziska np. w pobliżu Murowa. Rzeka ta dawała ludziom pracę oraz żywność, napędzała również liczne młyny oraz huty.

Natura i człowiek w sposób niesamowity splatają się z Budkowiczanką i wyjątkowo hojnie obdarzają teren położony między Murowem a Zagwiździem i właśnie na ten fragment rzeki chcemy szczególnie zwrócić uwagę.

Miejscami jest prosta, piaszczysta i obsadzona pojedynczymi drzewami, jednak bywa też zarośnięta, wąska i kręta bądź też rozlewa się po łąkach.

Swój początek rzeka bierze z wyżynnego Progu Woźnickiego, wysokość jej obszaru źródliskowego wynosi około 265m n.p.m. Płynie regularnie na zachód, równolegle do biegnącej na północ od niej rzeki Bogacicy. Od źródła jej dolina jest bardzo wartościowym przyrodniczo terenem województwa opolskiego. W podaniach i legendach możemy usłyszeć o niezwykłych leczniczych właściwościach tego oto źródła np. niezwykle wzruszająca opowieść o niewidomym chłopcu który obmywając twarz wodą nagle odzyskuje wzrok.

Pierwsze wzmianki o Budkowiczance pojawiły się już w roku 1309, wówczas nazywana była Zegwizd. Rzeka dała początek i życie małej miejscowości Zagwiździe. W XIX  wieku nad jej brzegami postanowiono wznieść nową osadę oraz wybudować kompleks zakładów hutniczych produkujących w pierwszym okresie głównie wyroby na potrzeby pruskiego przemysłu zbrojeniowego. Rzeka napędzała produkcję i mieszkańcy z wdzięczności za możliwość zarobku  postanowili nazwać swoją miejscowość właśnie od życiodajnej rzeki dzięki, której mogli wykarmić najbliższych i która napędzała hutę – źródło pracy. Z czasem Zegwizd przekształci się w Szegwisz, potem w Segwiźdź, skąd już krok do dzisiejszego Zagwiździa. Dzisiaj w dalszym ciągu Budkowiczanka scala tutejszych mieszkańców oraz daje mi zapał do działania. Dzięki temu na terenach dawnej huty został odrestaurowany oraz udostępniony do zwiedzania kompleks zabytkowy budownictwa przemysłowego z XIX wieku, gdzie urządzono również izbę regionalną. Za zaangażowanie w ochronę zabytków lokalna społeczność otrzymała wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie „Zabytek Zadbany 2012”.

Oprócz pracy mieszkańcy potrzebowali również miejsc wypoczynku dlatego w pobliżu Budkowiczanki powstał ogród botaniczny, tak pięknie zorganizowany i urządzony w centrum wsi, że o uroku tego miejsca nie ustają podziwy w pobliskich miejscowościach. Dawniej ogród ten był miejscem spotkań zakochanych par, miejscem wydarzeń towarzyskich czy spotkań młodzieży w weekendowe popołudnia, dziś jest to miejsce raczej o charakterze edukacyjnym – organizowane są tu wycieczki dla przedszkoli czy szkół podstawowych, aby choć na chwilę mogli oderwać się od książek i pobyć wśród okolicznych darów natury. Warto zwrócić uwagę na fakt, że wszystkie prace w ogrodzie tutejsi mieszkańcy wykonują w czynie społecznym.  Ciekawym obiektem w tym ogrodzie jest wydzielony jeszcze w XVIII wieku czakram czyli okolony bukowymi drzewami krąg zdobiony marmurem, jedyny w województwie opolskim, który w filozofii hindusów, gromadzi wielką pozytywną energię pochodzącą z kosmosu i z żył wodnych czerpiących swoją siłę właśnie z Budkowiczanki. Zatrzymanie się na kilka minut w jego centrum przynosi zbawienne skutki dla zdrowia i pomyślności poddającemu się działaniu czakrama. To szczególne i osobliwe miejsce czyni ludzi mądrymi, szczęśliwymi i pełnymi pozytywnej energii na długie lata, zapewniając w dodatku dobre zdrowie i szczęśliwy żywot po wsze czasy.

Wszystkie te działania na które tak duży wpływ miała rzeka Budkowiczanka sprawiły, iż Zagwiździe w konkursie organizowanym przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi otrzymały zaszczytny tytuł „Przyjazna wieś”.

Rzeka ma też ważne znaczenie w środowisku roślin i zwierząt. W jej okolicach możemy spotkać m.in. kanię rudą, bielika, żurawia,  zimorodka czy będącego ewenementem w tej części Polski orlika krzykliwego. Budkowiczanka jest również niezwykle cennym siedliskiem ryb, możemy tu spotkać chronione tj.: koza, śliz, piskorz, a także charakterystyczne dla czystych rzek nizinnych, coraz rzadziej spotykane np.: jelec, kiełb, miętus, kleń oraz pstrąg potokowy. Występuje tu również chroniony minóg strumieniowy. Natomiast z gadów możemy tu spotkać niezwykle rzadkiego gniewosza plamistego. Teren obfituje w gatunki ptaków lęgowych, których większość objęta jest ochroną gatunkową, najciekawsze to: derkacz, dzięcioł czarny, pliszka górska, paszkot, potrzeszcz, dudek czy muchołówka białoszyja. W okolicach rzeki znajdują się też stanowiska koszatki i orzesznicy – w całym województwie jest tylko kilka miejsc występowania tych ssaków. Warto wspomnieć też o unikalnej roślinności występującej nad rzeką i w jej okolicach. Stwierdzono występowanie siedlisk chronionych takich jak: zmiennowilgotne łąki trzęślicowe, mokre łąki użytkowane ekstensywnie, starorzecza, grąd środkowoeuropejski, sosnowy bór bagienny, łeg jesionowo - olszowy, łęg topolowo – wierzbowy, olsy i łozowiska. W dolinie rzeki występuję 23 gatunki roślin chronionych, w tym 14 roślin objętych ochroną ścisłą m.in. gnieźnik leśny, kruszczyk siny i szerokolistny czy listera jajowata. Swoje występowanie  zawdzięczają odpowiednim ekosystemom – obszarom wodno – błotnym.